Jaarlijks organiseren we begin september de startzondag. Op deze dag staan we stil bij de start van het nieuwe seizoen. In de viering wordt ondermeer kort teruggeblikt op het afgelopen seizoen en wordt tevens het nieuwe jaarthema bekendgemaakt. Na die dienst zijn er allerlei gezamelijke activiteiten, die de onderlinge verbondenheid benadrukken.
Tot 2002 was het in de gemeente gebruikelijk in de week voor Pasen alleen een dienst op Goede Vrijdag te hebben. Vanaf 2003 waren er voor het eerst een drietal avonddiensten op Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Stille Zaterdag.
In de diensten van 2003 en 2004 heeft de liturgiecommissie gekozen voor een liturgische verbeelding in de vorm van een tuin. Op Witte Donderdag begon deze kaal en leeg, maar kreeg elke dag meer vorm.
Vanaf 2005 tot 2009 is gekozen voor een andere liturgische schikking, opgebouwd rondom het kruis.
Dit jaar zullen binnen de liturgische verbeelding zowel het kruis als de tafel van de Heer een centrale plaats innemen.
Muziek uit Taizé zal ons vergezellen op weg naar Pasen...
Op Witte Donderdag vieren we de Maaltijd van de Heer. De kleur op deze dag is paars.
In deze avondbijeenkomst bezinnen we ons op het afscheid van Jezus. We lezen over de laatste maaltijd die Jezus met zijn leerlingen hield. We staan stil bij de rol van Judas Iskariot en het feit dat Jezus tot het uiterste zijn vrienden liefde heeft voorgedaan.
In deze viering staat de Kruisweg centraal. We lezen gedeelten uit het lijdensevangelie en zingen en bidden samen als antwoord daarop. De kleur blijft paars.
Als we zaterdag in de kring zitten, stellen we ons voor hoe de discipelen eraan toe zijn geweest. De dag ervoor hebben zij hun inspirerende rabbi en goede vriend aan de dood verloren. Ze vertellen elkaar wat Jezus voor hen heeft betekend en spreken op die manier de eerste geloofsbelijdenissen uit. Ook wij belijden ons geloof.
Heel voorzichtig breekt het licht van Pasen door. De kleur verschiet van paars naar wit.
We zijn de veertig dagen gegaan, op weg naar Pasen. 'Morning has broken'! Het volle licht breekt door: "de Heer is opgestaan!". De paaskaars wordt binnengebracht.
Zowel in de Veertigdagentijd alsook in deze paasviering neemt de tafel van de Heer een zichtbare plaats in, in ons midden.
Een bloeiende schikking verbeeldt het Paasevangelie en symboliseert het nieuwe leven.